Never too late to learn

posted on 23 Jul 2013 09:08 by i-virgo in MyLife directory Diary
 Never too late to learn...เรียนเปียโนเมื่อวัยใกล้เกษียณ
 
 
          เพราะเป็นความชอบฝังใจตั้งแต่เด็ก...เคยเฝ้ามองมาเซอร์สอนเปียโน
 
ที่โรงเรียนเคยตามเพื่อนเข้าโบสถ์เพียงเพื่อไปฟังเสียงเพราะ ๆ ของออร์แกน...เครื่องดนตรี
 
ประจำโบสถ์ และเคยมีความสุขทุกครั้งที่ได้ไปบ้านเพื่อน...ซึ่งเล่นเปียโนเก่งมาก จำได้ว่า
 
พวกเรามักจะไปยืนล้อมวงรอบ ๆ เปียโนที่เพื่อนเล่น แล้วก็ร้องเพลงไปด้วยกันอย่างมีความสุข
 
            พราะตอนเด็กๆ ชอบมาก แต่ไม่มีโอกาสได้เรียน...การเรียนดนตรีในอดีต
 
โดยเฉพาะดนตรีคลาสสิกยังไม่เป็นที่แพร่หลายนัก เมื่อห้าสิบปีที่แล้ว...เด็กที่ได้เรียนเปียโน
 
ส่วนใหญ่เป็นเด็กที่มาจากครอบครัวที่นับถือศาสนาคริสต์ หรือมาจากครอบครัวที่มีพื้นฐาน
 
เช่น มีพ่อ-แม่ หรือปู่-ย่า ตา-ยายเป็นนักดนตรี มาก่อน หรือไม่งั้นก็มาจากรอบครัวที่มีฐานะ
 
ดีมาก ๆ เพราะหนทางเดียวที่จะให้ลูกได้มีโอกาสเรียนเปียโนตั้งแต่เด็ก คือ ต้องจ้างครู
 
มาสอนให้ที่บ้านเท่านั้น ผิดกับสมัยนี้ที่ธุรกิจเกี่ยวกับดนตรีเฟื่องฟู มีการเปิดโรงเรียน
 
สอนนักเรียนตั้งแต่อายุน้อยๆ มีคอร์สเรียนที่หลากหลาย วิชาการทางด้านดนตรีเป็นที่นิยม
 
และมีการแข่งขันกันเข้าเรียนสูงมาก สถาบันการศึกษาก็ขยายตัวรองรับความต้องการดังกล่าว
 
อย่างมากด้วย จึงไม่ใช่เรื่องแปลกที่เราจะสานฝันในวัยเด็กให้เป็นจริงด้วยการให้ลูกเรียน
 
เปียโนตั้งแต่สามขวบ เรียกว่าหัดอ่าน/เขียนโน๊ตได้พร้อม ๆ กับการเขียน ก-ไก่, ข-ไข่ นั่นแหละ
 
          เพราะเวลาผ่านไปหลายปี...แต่ยังไม่เคยเปลี่ยนใจ  ช่วงเวลาที่ผ่านมา
 
อาจจะยุ่ง ๆ อยู่กับชีวิตด้านอื่น ทั้งอาชีพการงาน ครอบครัว รวมทั้งการดูแลลูกซึ่งถือเป็นเรื่อง
 
สำคัญที่สุด ทำให้ลืมความชอบที่ตั้งใจแต่วัยเด็กไปบ้าง โดยมีความสุขจากการได้เห็น/ได้ฟัง
 
ลูกเรียนและเล่นเปียโนเข้ามาแทนที่ 
 
          เพราะเริ่มนับถอยหลัง...กับเวลาที่จะเกษียณอายุราชการ  เฝ้าถาม
 
ตัวเองหลาย ๆ ครั้งว่าหลังจากเกษียณไปแล้วจะทำอะไรดี คำตอบที่ได้มักวนเวียนอยู่กับอาชีพ
 
ที่จะทำหลังวัยเกษียณ ด้วยกลัวว่าตัวเองจะต้องกลายเป็นยายแก่เฝ้าบ้าน ไร้คุณค่า เลยคิดแต่
 
จะหางานทำหลังเกษียณ โดยลืมไปว่าแท้จริงแล้วการเกษียณอายุราชการคือการกำหนดเวลา
 
ให้คน ๆ หนึ่งที่ทำงานมาตลอดทั้งชีวิต ได้พักผ่อนและมีอิสระกับชีวิตส่วนตัวอย่างมีความสุข
 
ดังนั้น แทนที่เราจะคิดแต่เรื่องหางานทำหลังเกษียณ จึงควรกลับมาคิดเรื่องการดูแลตัวเองให้
 
มีความสุข รวมทั้งการรักษาสุขภาพร่างกาย และจิตใจให้แข็งแรง ความคิดเรื่องการเรียนเปียโน
 
ที่เคยฝังใจตั้งแต่เด็กจึงกลับมาจริงจังอีกครั้ง  
 
          เพราะ Never too late to learn นับจากวันนี้ยังมีเวลาอีก 4 ปีก่อนเกษียณ
 
จึงตั้งใจใช้เวลาช่วงนี้ไปเรียนเปียโนอย่างจริงจังซักที หวังว่าระยะเวลา 4 ปีคงพอเพียงสำหรับ
 
ความพยายาม แม้ว่าจะขัดกับหลักการเรียนดนตรีที่ควรเริ่มตั้งแต่เด็ก ๆ แต่ในเมื่อเป็นความชอบ
 
ส่วนตัว คงไม่ยากเกินความพยายาม!!!   
 

Comment

Comment:

Tweet